Dydaktyka

Przeprowadzając codzienne zajęcia nasi nauczyciele, dbając o jak najlepszy rozwój dydaktyczny naszych wychowanków, korzystają między innymi z:

Tę innowacyjną metodę nauki czytania i pisania opracował prof. Bronisław Rocławski, który opierając się na wynikach wieloletnich badań, udowodnił, że edukację dziecka należy rozpocząć już wtedy, kiedy dziecko zacznie mówić, a nie dopiero w wieku 6 lat.

Tradycyjne metody nauczania nie zawsze przynoszą oczekiwane efekty. Nie tylko wśród dzieci, ale także wśród dorosłych obserwujemy duże trudności w czytaniu, pisaniu czy czytaniu za zrozumieniem.

Glottodydaktyka odpowiednio wydłuża czas przygotowania dziecka do nauki czytania i pisania po to, by skrócić do minimum czas opanowywania pisania i czytania ze zrozumieniem. Daje mocne podstawy do tego, by dziecko mogło osiągnąć sukces w szkole. Metoda ta daje szanse każdemu dziecku, rozwija twórcze myślenie, rozbudza poznawczo, uczy pracy zarówno zespołowej jak i indywidualnej oraz dostosowuje tempo pracy do możliwości rozwojowych ucznia. Na zajęciach z glottodydaktyki każde dziecko traktowane jest indywidualnie. Praca przebiega więc wielopoziomowo. Dzięki temu każde dziecko może osiągnąć sukces, co zachęci je do dalszej pracy.

Od samego początku pobytu dziecka w naszym przedszkolu nauczyciele zwracają szczególną uwagę na prawidłowy rozwój narządów mowy poprzez stosowanie różnorodnych zabaw i ćwiczeń. Dzieci w zabawie same odkrywają pracę warg, języka czy wiązadeł głosowych. Bardzo ważne jest też oddychanie nosem, a nie ustami, co również uświadamiane jest dzieciom dzięki prowadzonym zabawom oddechowym. Niezwykle ważne jest też dobre przygotowanie dziecka do syntezy i analizy fonemowej, czyli składania i dzielenia wyrazów na głoski, co jest podstawą opanowania płynnego pisania i czytania.

Co ważne dla dzieci – glottodydaktyka oferuje bardzo atrakcyjne dla nich pomoce dydaktyczne. Dzięki nim dzieci bawiąc się, nieświadomie przyswajają nowe informacje. Należą do nich rozsypanki obrazkowe, dywaniki z literkami czy klocki Lego, służące na początku do zabaw konstrukcyjnych, dopiero potem do nauki.

Jest to niezwykle ciekawa i przede wszystkim efektywna metoda, o której z miłą chęcią opowiemy Państwu dokładniej osobiście, jeśli tylko będą Państwo zainteresowani. Chętnie zapoznamy Państwa z technikami i metodami, prezentując przy okazji pomoce dydaktyczne.

Prof. Edyta Gruszczyk-Kolczyńska to nasz największy autorytet, jeśli chodzi o wspomagania rozwoju dzieci w zakresie kształtowania pojęć matematycznych. Korzystając z wiedzy i doświadczenia pani Gruszczyk-Kolczyńskiej, wiemy, że w edukacji matematycznej najważniejsze są osobiste doświadczenia dziecka, a nie wyjaśnianie przez nauczyciela zagadnień matematycznych za pomocą słów. To dzięki tym doświadczeniem dziecko samo tworzy pojęcia.

Już od najmłodszej grupy przedszkolnej wplatamy w zajęcia dydaktyczne elementy dziecięcej matematyki, dzięki czemu nasi absolwenci mają mocne fundamenty do nauki matematyki w szkole.

Poniżej rozpisujemy dla Państwa bloki wiadomości, które podczas kolejnych lat w naszym przedszkolu zdobywają i realizują Państwa dzieci:

Trzyletnie maluchy

Rozwijają świadomość własnego „ja”, określają położenia przedmiotów: przede mną, z przodu, za mną, z tyłu, w górze, w dole, z boku, układają proste rytmy, rozumieją przemienność dnia i nocy, pór roku, poznają rytm dnia w przedszkolu, konstruują wspólnie z nauczycielem kalendarz, rozpoznają prawidłowe liczenie od błędnego, ustalają gdzie jest więcej a gdzie mniej przedmiotów, dostrzegają zmiany i ustalają na czym polegają, świadomie manipulują zmianą aby otrzymać to, co na początku, ustawiają w pary, w kolejności, przeliczają po zmianie ustawienia przedmiotów w zakresie dostępnym dla dzieci, segregują według jednej cechy, mierzą krokami, porównują objętość płynu, zapoznają się z wagą, ważą co jest cięższe a co lżejsze, rozpoznają figury – koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt, układają mozaikę geometryczna.

Czterolatki

Do programu młodszych kolegów należy dodać to, że czterolatki określają stronę prawą i lewą, nazywają części ciała z punktu widzenia drugiej osoby, obdarzają uwagą drugą osobę, doskonalą umiejętności odczytywania komunikatów niewerbalnych wyrażanych mimiką, wprowadzenie określenia położenia pomiędzy, rozwijają orientację na kartce – góra – dół, odczytują kontynuowanie trudniejszych rymów, kontynuują proste szlaczki, wysłuchują i odtwarzają rytmy, wykonują ciałem trudniejsze ćwiczenia rytmiczne, rozumieją przemienność dni tygodnia, rozszerzamy zakres liczenia na miarę możliwości każdego dziecka, szacują, dodają i odejmują na konkretach, porównują liczebności, ustalają równoliczność poprzez ustawianie w pary lub w kolejności, przeliczają po dokonaniu zmiany ustawienia, posługują się liczebnikami porządkowymi (dzieci ustawione w rzędzie itp.), stosują pojęcia wczoraj, dziś, jutro, znają dni tygodnia, segregują według dwóch cech, odczytują symbol oznaczający kształt, kolor przedmiotu, tworzą kolekcję, mierzą krokami, stopami, łokciami, patykiem itp., używają narzędzi do mierzenia, takich jak centymetr, linijka, porównują objętość płynu po przekształceniach, zapoznają się z wagą i odważnikami, porównują ciężar przedmiotu, wskazują boki, kąty, wierzchołki, liczą je, wskazują co jest na przykład trójkątne w sali, zaczynają konstruować gry – gra ściganka.

Pięciolatki/sześciolatki

Do umiejętności, które dzieci opanowały jako trzy i czterolatki, dodajemy: zwrócenie uwagi na symetrię własnego ciała oraz ciała innych osób, starszaki wskazują stronę prawą i lewą z punktu widzenia osoby stojącej naprzeciwko, poszerzają orientację na kartce o prawą i lewą stronę, prawy górny róg, lewy górny róg, rysują pod dyktando wzory, labirynty, potrafią przełożyć wysłuchany rytm na rysunek, układ przedmiotów itp., odczytują zapisany lub ułożony rytm i wykonują go na przykład poprzez wyklaskanie, zagranie, zaśpiewanie, rozumieją przemienność miesięcy, starszaki poznają znaki większości i mniejszości oraz osi liczbowej, posługują się liczebnikami porządkowymi (strony w książce, schody), stosują pojęcia wczoraj, dziś, przedwczoraj, pojutrze, jutro, za 2 dni, 2 dni temu, segregują przedmioty według dwóch, trzech cech, tworzą pojęcia, krzyżówki, odczytują symboliczny zapis oznaczający wielkość, kolor, kształt, mierzą objętość płynu dzbankiem z podziałką, poznają różne zegary, zaczynają odczytywać czas na zegarze, ważą różne przedmioty, siebie, porównują ciężar przedmiotów i osób, tworzą figury na geoplanie, rysują figury, odwzorowują kształty, konstruują gry opowiadania oraz gry o rozbudowanym wątku matematycznym.

wzory

Na program „Wzory i obrazki” składają się trzy zeszyty z ćwiczeniami dla dziecka (poziom podstawowy, poziom średni, poziom wyższy). Zeszyty te to zbiór zadań, które angażują wszystkie strefy percepcji wzrokowej.

Percepcja wzrokowa jest bardzo ważnym aspektem dojrzałości szkolnej dzieci, a ćwiczenia proponowane przez M. Frostig i D. Horn’a zalecane są w celu jej doskonalenia. W naszym przedszkolu, w grupie trzylatków, nacisk położony jest na zadania kształtujące koordynację wzrokowo-ruchową, w czterolatkach na rozwijających orientację w stosunkach przestrzennych, zaś dzieci wykonujące ćwiczenia na poziomie wyższym, będą miały do czynienia z zadaniami integrującymi zdolności percepcyjne z wymaganiami stawianymi dzieciom w nauce szkolnej.

Te naprawdę świetnie opracowane ćwiczenia dają możliwość zdobycia umiejętności spostrzegania wzorów na płaszczyźnie, co jest niezwykle istotne w zadaniach typu papier-ołówek, a także w nauce czytania i pisania. Podręczniki, z których korzystają nauczyciele, zawierają również zestaw ćwiczeń fizycznych i różnorodnych zabaw wraz z instrukcjami do nich. Stanowią one, wraz z ćwiczeniami w zeszytach, integralną całość i są istotnym składnikiem programu.

tymichova Stan napięcia mięśniowego, a także płynność ruchów, to bardzo ważne elementy pisania. Przedszkolaki przed pójściem do szkoły opanowują te niezwykle trudne umiejętności, wykonując przeróżne ćwiczenia. Konieczne jest tu rozwijanie koordynacji ruchów ręki i oka oraz płynne przechodzenie od jednego do drugiego elementu.

Pomagają nam w tym ćwiczenia H. Tymichovej, które „starszaki” uwielbiają i traktują jak wesołą zabawę graficzną!

Bardzo często rozpoczynając zajęcia dydaktyczne dzieci rozgrzewają swoją buzię, język i wargi. Wykonują więc ćwiczenia usprawniające narządy artykulacyjne do prawidłowego mówienia. Są to 

  • ćwiczenia oddechowe (dmuchanie na piłeczkę pingpongową, na piórko tak, żeby nie spadło na podłogę, na kłębek waty, zdmuchiwanie świecy, dmuchanie na „gorącą zupę”, nadmuchiwanie balonika, naśladowanie różnych rodzajów śmiechów),
  • ćwiczenia słuchowe (jaki dźwięk słyszysz?, rozróżnianie i naśladowanie różnych odgłosów),
  • ćwiczenia języka (klaskanie, dotykanie czubkiem języka do brody i nosa, oblizywanie warg, liczenie językiem zębów, „malowanie” podniebienia),
  • ćwiczenia warg (cmokanie, parskanie, układanie warg w uśmiech, przesyłanie buziaków, wymawianie samogłosek w określonej kolejności),
  • ćwiczenia policzków (nadymanie lub wciąganie policzków, przesuwanie powietrza z jednego policzka do drugiego),
  • ćwiczenia podniebienia miękkiego (ziewanie, kasłanie, tak zwane „gulgotanie”),
  • a także ćwiczenia prawidłowego połykania.

Ćwiczenia te dzieci wykonują wraz z nauczycielką, zazwyczaj słuchając opowiadanej przez nią bajki logopedycznej, której treść dzieci pokazują właśnie używając narządów artykulacyjnych. W takich bajkach język może być malarzem malującym sufit i drzwi (podniebienie i ząbki) lub misiem zlizującym miodek a nasza buzia może być na przykład budą dla mieszkającego w niej pieska.

Takie ćwiczenia wykonywane grupowo nie gwarantują pozbycia się wad wymowy, jeśli takie istnieją (tu wskazana jest indywidualna terapia logopedyczna), ale na pewno pomogą w pionizacji języka i oswoją z wieloma trudnymi, ale potrzebnymi do wytworzenia prawidłowych nawyków ćwiczeniami.

Korzystamy także z wielu innych publikacji, pomocy, pomysłów znanych pedagogów i własnych, ponieważ pracy z dziećmi nie można zaplanować w 100% . Dzieci, jak nikt inny, potrafią nas zaskakiwać, zmuszając tym samym do poszukiwania odrywania coraz to nowych źródeł i materiałów!